سامانه های توکار (Embedded Systems)
مقدمه
سیستم های توکار،نرم افزارهای توکار،سیستم های نهفته،نرم افزارهای نهفته،سیستم های جاسازی شده،و... عباراتی هستند که به جای سامانه های نهفته نیز به کار می روند.
یک سامانه توکار، صرف نظر از ابزارهای جانبی متناسب با هدف سامانه، در واقع رایانهای است که برای انجام فرایند خاصی ایجاد و برنامهریزی شده است. کامپیوتر مزبور معمولاً همراه ابزارهایی است که کنترلشان برعهدهاش قرار داده شده است و غالباً غیر از طریق آنها رابطهای با دنیای بیرون ندارد. یک سامانه توکار معمولاً نیازمندیها و کارکردهای از پیشتعریفشده خاصی دارد که از این بابت از رایانههای همهکاره معمولی متمایز میشود. با توجه با خاص بودن ویژگیهای سختافزاری سامانه توکار که عمدتاً با توجه به هدف سامانه تعیین میشوند، نرمافزاری که بخواهد بر روی چنین سامانهای اجرا شود، باید ویژگیهای خاصی هم داشته باشد.
یک سیستم توکار یک سیستم کامپیوتری طراحی شده جهت انجام یک یا تعدادی توابع اختصاصی می باشد و در بیشتر مواقع با محدودیت پردازش به هنگام همراه است.این سیستم مانند یک بخش کامل همراه سخت افزار و قسمت های مکانیکی کار می کند. در مقابل یک کامپیوتر چند منظوره مانند کامپیوتر شخصی (PC) برای سهولت اجرای محدوده بزرگی از نیازهای کاربران طراحی شده است. امروزه سیستم های توکار بسیاری از قطعات مورد استفاده بشر را کنترل می نمایند.
سیستم های توکار بوسیله یک یا تعداد بیشتری هسته پردازنده مرکزی که نوعی از میکروکنترلرها یا پردازنده های سیگنال دیجیتالی (DSP) هستند، کنترل می شوند.
یک سیستم توکار جهت انجام یک وظیفه اختصاصی طراحی شده است، این مشخصه اصلی یک سیستم توکار می باشد. که ممکن است به پردازنده های بسیار قوی نیاز داشته باشد، به عنوان نمونه می توان به سیستم های کنترل ترافیک هوایی اشاره کرد که در نگاه اول مانند یک سیستم توکار تنها به نظر می رسد ولواینکه این سیستم ها دربردارنده کامپیوترهای بسیار بزرگی هستند که به شبکه های منطقه ای و کشوری بین فرودگاه ها و سایت های راداری اختصاص داده شده اند. (هر رادار ممکن است شامل یک یا تعداد بیشتری سیستم توکار برای خود باشد.
از آنجایی که سیستم توکار برای انجام وظیفه ویژه ای طراحی شده است، مهندسان طراح و نرم افزار می توانند با کاهش اندازه و قیمت محصول و افزایش کارایی، آن را گسترش داده و بهبود ببخشند.
برخی از سیستم های توکار جهت سود بردن از مزایا و صرفه جویی های اقتصادی تولید انبوه به مرحله ساخت انبوه رسیده اند.
ار لحاظ ابعاد فیزیکی سیستم های توکار را می توان در دستگاه های قابل حمل مانند ساعت های دیجیتالی و پخش کننده های موسیقی تا تاسیسات بدون حرکت بزرگ مانند سیستم های کنترل کارخانه ای و سیستم های کنترل ترافیک و یا سیستم های کنترل تاسیسات انرژی هسته ای مشاهده کرد، از لحاظ پیچیدگی های محاسباتی سیستم مورد نظر نیز می توان به سیستم های با پیچیدگی کم مانند یک چیپ میکروکنترولر تنها تا پیچیدگی زیاد مانند واحد های محاسباتی چندگانه،دستگاه های جانبی کامپیوتر ها و شبکه های نصب شده در یک اسکلت ساختمانی بزرگ اشاره کرد.
در کل سیستم توکار یک اصطلاح دقیقاً قابل تعریف نیست.
ادامه دارد...
مقدمه
سیستم های توکار،نرم افزارهای توکار،سیستم های نهفته،نرم افزارهای نهفته،سیستم های جاسازی شده،و... عباراتی هستند که به جای سامانه های نهفته نیز به کار می روند.
یک سامانه توکار، صرف نظر از ابزارهای جانبی متناسب با هدف سامانه، در واقع رایانهای است که برای انجام فرایند خاصی ایجاد و برنامهریزی شده است. کامپیوتر مزبور معمولاً همراه ابزارهایی است که کنترلشان برعهدهاش قرار داده شده است و غالباً غیر از طریق آنها رابطهای با دنیای بیرون ندارد. یک سامانه توکار معمولاً نیازمندیها و کارکردهای از پیشتعریفشده خاصی دارد که از این بابت از رایانههای همهکاره معمولی متمایز میشود. با توجه با خاص بودن ویژگیهای سختافزاری سامانه توکار که عمدتاً با توجه به هدف سامانه تعیین میشوند، نرمافزاری که بخواهد بر روی چنین سامانهای اجرا شود، باید ویژگیهای خاصی هم داشته باشد.
یک سیستم توکار یک سیستم کامپیوتری طراحی شده جهت انجام یک یا تعدادی توابع اختصاصی می باشد و در بیشتر مواقع با محدودیت پردازش به هنگام همراه است.این سیستم مانند یک بخش کامل همراه سخت افزار و قسمت های مکانیکی کار می کند. در مقابل یک کامپیوتر چند منظوره مانند کامپیوتر شخصی (PC) برای سهولت اجرای محدوده بزرگی از نیازهای کاربران طراحی شده است. امروزه سیستم های توکار بسیاری از قطعات مورد استفاده بشر را کنترل می نمایند.
سیستم های توکار بوسیله یک یا تعداد بیشتری هسته پردازنده مرکزی که نوعی از میکروکنترلرها یا پردازنده های سیگنال دیجیتالی (DSP) هستند، کنترل می شوند.
یک سیستم توکار جهت انجام یک وظیفه اختصاصی طراحی شده است، این مشخصه اصلی یک سیستم توکار می باشد. که ممکن است به پردازنده های بسیار قوی نیاز داشته باشد، به عنوان نمونه می توان به سیستم های کنترل ترافیک هوایی اشاره کرد که در نگاه اول مانند یک سیستم توکار تنها به نظر می رسد ولواینکه این سیستم ها دربردارنده کامپیوترهای بسیار بزرگی هستند که به شبکه های منطقه ای و کشوری بین فرودگاه ها و سایت های راداری اختصاص داده شده اند. (هر رادار ممکن است شامل یک یا تعداد بیشتری سیستم توکار برای خود باشد.
از آنجایی که سیستم توکار برای انجام وظیفه ویژه ای طراحی شده است، مهندسان طراح و نرم افزار می توانند با کاهش اندازه و قیمت محصول و افزایش کارایی، آن را گسترش داده و بهبود ببخشند.
برخی از سیستم های توکار جهت سود بردن از مزایا و صرفه جویی های اقتصادی تولید انبوه به مرحله ساخت انبوه رسیده اند.
ار لحاظ ابعاد فیزیکی سیستم های توکار را می توان در دستگاه های قابل حمل مانند ساعت های دیجیتالی و پخش کننده های موسیقی تا تاسیسات بدون حرکت بزرگ مانند سیستم های کنترل کارخانه ای و سیستم های کنترل ترافیک و یا سیستم های کنترل تاسیسات انرژی هسته ای مشاهده کرد، از لحاظ پیچیدگی های محاسباتی سیستم مورد نظر نیز می توان به سیستم های با پیچیدگی کم مانند یک چیپ میکروکنترولر تنها تا پیچیدگی زیاد مانند واحد های محاسباتی چندگانه،دستگاه های جانبی کامپیوتر ها و شبکه های نصب شده در یک اسکلت ساختمانی بزرگ اشاره کرد.
در کل سیستم توکار یک اصطلاح دقیقاً قابل تعریف نیست.
ادامه دارد...
0 نظرات:
ارسال یک نظر